Selecteer een pagina

Woensdagavond, kwart over negen. Ja het was wederom een prachtige lentedag en nee, ik had geen moeite om te wachten tot de avond. Het voorlopig ontbreken van een hardloopdoel helpt daar ook wel bij, want van uitstel kan afstel komen en daar lig ik nu echt niet wakker van. Rotterdam wordt pas april 2021, Antwerpen wellicht een kostenbesparing en New York … duurt nog wel ff. Maar om even te ontspannen en nog een klein btje de conditie op peil te houden is het wel lekker om naar buiten te gaan. Vandaag geen twijfel, een rondje bruggen en na drie kwartier weer terug moet lukken.

Het is nog steeds stil op straat. Alhoewel, gevoelsmatig lijkt het iets drukker dan afgelopen zondag. Iets meer auto’s, iets meer wandelaars. Toeval, of een marginale verschuiving naar het begin van een nieuwe trend? Qua hardlopers kom ik er maar een stuk of tien tegen. Dat vind ik dan weer vreemd. Logisch dat men in de zon wil lopen maar toch, ’s avonds is het zoveel rustiger en Rotterdam by Night prachtig onder de huidige weersomstandigheden.

En het zijn de kleine dingen die het hem doen. De kamerverlichting in de vorm van een hart in het Hiltonhotel aan het Hofplein, de boodschap op het KPN gebouw aan de voet van de Erasmusbrug, het rode hart op de glazen wand van de Markthal. Het zijn mooie subtiele tekens van saamhorigheid. Net zoals de Rotterdamse vlaggen de laatste jaren gemeengoed zijn geworden in het stadsbeeld en ons gevoel van trots stimuleren/bevestigen, hoort dit ook bij Rotterdam. Samen sterk.

Het RIVM was vandaag voorzichtig optimistisch. Ik vind het een boute uitspraak, maar ik behoor tot die 17 miljoen. Voorlopig zijn de straten zo goed als leeg, en dat zal voorlopig zo blijven. De IC-afdelingen daarentegen stromen vol. Een sprint, om daarna een marathon te lopen, of in de meest trieste gevallen een DNF achter je naam te krijgen. Ik hoop dat onze zorg de lopers een stapje voorblijft.
M’n rondje zit er weer op. 8 km by night. Prima. Kan er niks mee, maar was wel lekker. Rotterdam, stille stad.